Sevgiliye

Sevdik mi ömrümüzce, sevginin ne olduğunu biliyormuş gibi. Hissettik mi güzellikleri, gözümüzün her gördüğünü gerçek sandığımız gibi. Kapıldık mı rüyalar aleminin büyüsüne, sanki içimizde kelebekler uçuşuyormuş gibi. Gökyüzünün bulutları kucaklaması gibi; sımsıkı sarıldık mı özlemlere, hayallerimize kavuşacakmış gibi… Kaç defa kaybolduk karanlık gözlerde, koşturup durduk yolumuzu bulacakmış gibi? Dokunduk mu hayat veren bedenlere, sonunda yok olup gideceğimizi bilmiyormuş gibi. Aslında aldandık bir çok güzelliğe, sevildiğimizi sandığımız gibi… Ama bir sonu olmadan devam ettik sevmeye, sevginin ne olduğunu doğru düzgün anlatamadığımız gibi…
Ne anlatın, ne söyleyin… Sadece hissettirin “hak edene” içinizdeki o kutsal sevgiyi, sevilmiyor olsanız bile. Aldırmayın sakın, size arkanızdan bakıp o gülenlere. Ve utanmayın, haykırın dünyaya “aşkınıza değer” şu iki sihirli kelimeyi, göğsünüzü gere gere…
SENİ SEVİYORUM.
Sevgililer günün kutlu olsun. (AE)

Sevgilerle…

“Onur SUSAN”

Hiç “Var” Oldum Mu?

Kurak bir toprak bıraktın ardında. Halbuki nasıl da yeşermişti binbir çeşit çiçek senin yağmurunla buralarda. Keşfedilmeyi bekleyen bir dünya vardı ayaklarımızın altında. Ellerimiz kavuşacaktı birlikte yol alırken, mesafe ikimiz için ne kadar bilinmez olsa da. Okumaya devam et

Kezlerce…

Gözlerini sadece uykunda mı uzun uzun kapatıyorsun? Rüyalara sadece karanlık gecelerde mi dalıyorsun? O sigaranın dumanını içine çektiğinde mi bu dünyadan uzaklaşıyorsun? Gerçekten yok olmanın acısının sadece bedensel olduğunu mu sanıyorsun? Aynanın karşısına her geçtiğinde karşında sadece kendini mi görüyorsun? Okumaya devam et