Haykırsam Dünyaya…

Kerim Tekin… Nedense hep ilk okul sene sonu gösterisi gelir aklıma. İnanır mısınız daha dün gibi aklımda. Tabii o zaman Kerim Tekin Cici Baba şarkısı ile ünleniyor. Ama ben sahnede Kara Gözlüm’ü söylüyorum. Daha doğrusu ağzımı oynatıyorum. Sahnenin önünde tüm arkadaşlarımın anneleri babaları. Rengim kıpkırmızı. Sahne arkasından arkadaşlarımın gazı… Ufacık çocuğuz daha. Aradan geçen onlarca sene. Hatta neredeyse üç çarpı on sene olacak. Fazla yaş detayına girmeyelim…

Haykırsam dünyaya, aşkımı bir solukta… Sen de mi çekip gittin, bunu ben haketmedim… Hani sensiz bir hiçim demiştin ya.

Tüm dünya aşklarla dolu. Kısa uzun süresi fark etmez. Herkes seviyor seviliyor. Konum aslında aşk meşk değil. Ama bir şekilde konuya girebilmek için bunları söylemem gerekiyordu…

İzin günlerimde özel bir işim yoksa sokakların arasında gezmeyi severim. Kimi zaman bildiğim sokaklar, kimi zaman da bilmediğim yabancı sokaklara girer etrafı gözlemlerim. Özellikle bilmediğim yerlerde geziyorsam, karşılaştığım duvar yazılarını bol bol okumaya çalışırım. Kimileri siyasi yazılar, kimileri tekerleme misali komik sözler, kimileri de aşk-ı ilanlar ya da haykırışlar…

Meğer ne çok benzerliklerimiz var hepimizin yaşadığı şu dünyada. Sanki yaşadıklarımız sadece bize özelmiş gibi bir de devinip dururuz. Karalar bağlarız. Dertleniriz. Ama şöyle bir etrafa dönüp baktığımızda anlarız ki bunları yaşayan yüzlerce, binlerce, milyonlarca insan var… Hani biz çok özeldik…

Neyse konu aslında bu değildi. Duvar yazılarının güzelliğiydi. El yazısıyla, grafitisiyle, sloganlarıyla… Her haliyle güzel. Ben geçenlerde dolaşırken yularıdaki yazıyı fotoğrafladım… Şöyle diyordu hüzünlü aşık;

Üzüldüğünü anlamayan seni mutlu eder mi sanıyorsun?

Belki çok ünlü bir sözdür bilmiyorum. Pek de umrumda değil. Ama belli ki yazan kişi bir şekilde acılar çekmiş, mutsuzluklar yaşamış… Hayal kırıklığına uğramış… Hangimiz yaşamadık ki bunları? Yakın veya uzak bir zamanda.

Kerim Tekin… Haykırsam dünyaya diye şarkısında haykırıyordu hayal kırıklığını. Kimimiz duvar yazılarıyla, kimimiz içimizde, kimimiz de bu satırlarda.

Yine ilk okul yıl sonu gösterisine gitsem, yine Kerim Tekin’den Kara Gözlüm şarkısını söylesem…

Dur dinle, kara gözlüm gitme… Yapma bana küsme. Özlüyorum deli gibi muhtacım, sevgine…

Kalın sağlıcakla.